Wilki (dziczki) u pomidorów – usuwać czy zostawiać?
Każdy kto uprawia pomidory szybko odkrywa, że roślina chętnie rozrasta się "w bok". Te boczne pędy – zwane wilkami lub dziczkami – mogą być albo twoim sojusznikiem, albo problemem. Wszystko zależy od tego, co chcesz osiągnąć i jak zdecydujesz się prowadzić roślinę.
Czym właściwie jest wilk?
Wilk (inaczej: dziczek lub pęd boczny) to pęd wyrastający z pachy liściowej – czyli z miejsca, gdzie ogonek liściowy łączy się z łodygą główną. Pojawia się tam mały trójkąt przestrzeni i właśnie z niego wyrasta nowa gałąź, która ma ambicje stać się pełnoprawną łodygą.
Wilki rosną zaskakująco szybko. Jeśli je zignorujesz na tydzień albo dwa, mogą urosnąć do kilkudziesięciu centymetrów. Im większe, tym większa rana po usunięciu – dlatego najlepiej usuwać je gdy mają do 5 cm. Małe wilki można wyłamać palcami bez użycia nożyczek, rana goi się szybko i ryzyko infekcji jest minimalne.
Jak z wilka zrobić nową roślinę?
Duży wilk nie musi trafić na kompost. Pomidory wyjątkowo łatwo ukorzenić – wystarczy:
- Włożyć pęd do słoiczka z wodą lub wetknąć go prosto do wilgotnej ziemi
- Przez pierwsze kilka dni podlewać intensywnie, żeby nie dopuścić do więdnięcia
- Trzymać w temperaturze 20–25°C, z dala od pełnego słońca
W ciągu 1–2 tygodni pojawią się korzenie przybyszowe i masz nową roślinę – za darmo, z tej samej odmiany.
Metody prowadzenia pomidora
To ile wilków usuwasz, zależy od tego, jak chcesz prowadzić roślinę. Każda metoda ma swoje zalety.
Na 1 pęd
Usuwasz wszystkie wilki. Jedna łodyga, prowadzona pionowo. Owoce są większe, dojrzewają szybciej i równomierniej, a rośliny można sadzić gęściej – co w przeliczeniu na metr kwadratowy często daje porównywalny lub wyższy plon niż metody wielopędowe. Polecane w szklarniach i przy odmianach indeterminalnych (które rosną bez końca).
Na 2 pędy
Zostawiasz łodygę główną i jeden wilk – najlepiej ten tuż pod pierwszym kwiatostanem, bo jest najsilniejszy i najwcześniej zaczyna owocować. Resztę wilków usuwasz. Dobry kompromis między wydajnością a łatwością prowadzenia.
Na 3 pędy
Łodyga główna i dwa wilki. Roślina potrzebuje więcej miejsca i mocniejszego podparcia. Owoców jest więcej, ale są mniejsze. Sprawdza się gdy masz przestrzeń i chcesz dużo pomidorów do przetworów.
Na dziko (bez usuwania)
Zero usuwania wilków – roślina krzewi się swobodnie. Sprawdza się głównie przy odmianach determinalnych (karłowych), które same zatrzymują wzrost po zawiązaniu określonej liczby kiści. Nawet one wytwarzają dziczki, ale ich usuwanie jest mniej krytyczne.
Odmiany indeterminalne prowadzone na dziko tworzą gęsty, splątany krzak podatny na choroby grzybowe. Więcej pędów to więcej owoców – ale mniejszych i trudniejszych do zebrania.
Co zrobić gdy wyrosną dwa pędy z jednego miejsca?
Zdarza się, że w jednej pasze liściowej pojawiają się dwa wilki naraz. Wybierz mocniejszy i zdrowszy i kontynuuj go jako łodygę główną lub zaplanowany pęd. Drugi możesz ukorzenić jako nową roślinę albo po prostu usunąć.
Więcej pędów = więcej owoców, ale mniejszych
Roślina "rozkłada" swoje zasoby między wszystkie pędy. Im więcej łodyg, tym więcej owoców – ale każdy będzie mniejszy. Warto też pamiętać, że rośliny prowadzone na 1 pęd sadzi się gęściej, więc w przeliczeniu na metr kwadratowy uprawy obraz bywa zupełnie inny niż wynikałoby z porównania pojedynczych krzewów.
Zaplanuj uprawę pomidorów w aplikacji
Użyj Planera Ogrodnika, żeby rozplanować terminy sadzenia, sąsiedztwo roślin i kalendarz prac – w tym usuwania wilków.
Otwórz Planer →